leonardo_virtΣήμερα περισσότερο από ποτέ, ο άνθρωπος, στέκεται σαστισμένος μπροστά σ’ ένα πολύπλοκο κόσμο, που ο ίδιος δημιούργησε. Υπήρξαμε απρόσεκτοι ωςenglish dog training είδος, όχι με την φύση όπως με πρώτη ματιά μπορεί κάποιος να πει, αλλά με τον ίδιο μας το εαυτό.
Ίσως το δώρο του σύμπαντος, να μας δώσει την δυνατότητα της δημιουργικής σκέψης “διαχωρίζοντάς” μας, από κάθε άλλο πλάσμα αυτού του πλανήτη, βιαστήκαμε να το χρησιμοποιήσουμε.

Η σκέψη είναι πανίσχυρη δημιουργεί κόσμους όπως και καταστρέφει.

Οι κόσμοι της σκέψης όμως δημιουργούνται πάντα κάτω από έναν περιορισμό, τον περιορισμό που επιβάλουν τα ίδια τα δεδομένα που τους αποτελούν.

Δημιουργήσαμε χιλιάδες φιλοσοφίες, πολιτικά κινήματα, οικονομικά μοτίβο, θρησκείες, μα τίποτα δεν μας οδήγησε στην ευτυχία ή την ασφάλεια που πιστέψαμε ότι η νοημοσύνη θα μας εξασφάλιζε.
Ο άνθρωπος, σήμερα δεν έχει καν ιδέα τι πρέπει να φάει. Χορτοφάγοι, vegans, κρεατοφάγοι.

Οι αναζητήσεις στο διαδίκτυο, εμφανίζουν την σύγχυση του σύγχρονου ανθρώπου.

Ένα πλάσμα που ψάχνει απαντήσεις διαρκώς και σε κάθε απάντηση συνειδητοποιεί την ανεπάρκεια της… την ανεπάρκεια της σκέψης. Για κάθε έρευνα που θα διαβάσετε υπάρχει μια άλλη που την ανατρέπει. Όποιο κομμάτι της ζωής μας και να κοιτάξεις, μέσα του θα δεις την πόλωση, την σύγκρουση, το υποκειμενικό, το σωστό και το λάθος.
Μα εάν κάτι είναι πραγματικά λάθος γιατί δεν μπορούμε να συμφωνήσουμε όλοι; Υπάρχει κάτι για το οποίο οι άνθρωποι συμφωνούν;

Ακόμα και στο όνομα του Σκύλου δημιουργήσαμε ένα πεδίο μάχης όπου αμφότερες οι πλευρές διεκδικούν την επιβολή του αλάνθαστου κόσμου τους. Μέθοδοι εκπαίδευσης, διατροφικές ακρότητες και τώρα τελευταία η επιστήμη της συμπεριφοράς. Την στιγμή αυτή που διαβάζεις, ο Σκύλος μπαίνει ολοένα και περισσότερο στον κόσμο των ψυχοφαρμάκων. Οι πρώτοι “ειδικοί” με τίτλους, λύνουν θέματα συμπεριφοράς, χρησιμοποιώντας την τέχνη της χημείας. Φερoμόνες, «ελεγκτές» των νευροδιαβιβαστών και πολλά άλλα οδηγούν την εξέλιξη ενός είδους ακριβώς στο ίδιο σημείο που είναι και ο άνθρωπος.

Η αλήθεια

Το μοναδικό πλάσμα που δέθηκε με τον άνθρωπο, είναι και το μοναδικό που ξεκινάει να παρουσιάζει την ίδια συμπεριφορά. Δεν υπάρχει ούτε ένα ζώο, ελεύθερο, στον πλανήτη που παρουσιάζει νευρώσεις, κατάθλιψη, ή απρόκλητες επιθετικότητες. Μόνο ο άνθρωπος και σιγά σιγά ο σκύλος.

Πέρα από κάθε διάθεση ρομαντισμού, η αλήθεια είναι αυτή. Αυτό ήταν λοιπόν που θέλαμε από τον σκύλο; Κάποιον να ακολουθήσει τον άνθρωπο στην αδιέξοδη πορεία του;

Ας αφήσουμε για λίγο τον σκύλο.

Γεμίσαμε τα σπίτια με άλλα ζώα και φυτά με σκοπό τι; Να γίνει πιο ανεκτός ο τρόπος ζωής μας; Να βρούμε μικρές στιγμές χαράς ή μαγείας, σε έναν κόσμο βασισμένο στην ιδέα του χρόνου, βασισμένο στην αντιπαράθεση και σε πλαστές ανάγκες προερχόμενες από το αποτυχημένο μοντέλο της δικής μας εκπαίδευσης; Θέλουμε την προσωπική μας προσομοίωση της φύσης να μας βοηθήσει να αντέξουμε τα πάρα φύσιν δημιουργήματα μας;

Η Αντίφαση

Οι ίδιοι άνθρωποι που διαμαρτύρονται για την βία στα ζώα αποδέχονται σε κάθε τους δείπνο την βαναυσότητα των σημερινών μεθόδων εκτροφής των ζώων που προορίζονται για την σίτιση του ανθρώπου. Εάν δούμε, κάποιον να κακοποιεί ένα ζώο στο δρόμο θα γεμίσουμε οργή. Βλέποντας όμως το κρεμασμένο πτώμα ενός ζώου σε ένα κρεοπωλείο το θεωρούμε τελείως φυσιολογικό. Δεν είναι προσηλυτισμός στην χορτοφαγία τα όσα λέω, δεν είμαι καν χορτοφάγος αλλά δεν μπορώ να μην δώ την αντίφαση. Τι ακριβώς συμβαίνει στο μυαλό μας; Έτσι θα λειτουργούσε ένας υπολογιστής που στο πρόγραμμα του, κάποιος θα είχε περάσει το στοιχείο, ότι αυτό είναι λάθος ενώ το άλλο σωστό. Μπορεί ο άνθρωπος να προγραμματιστεί;

Εμείς, πώς εκπαιδεύομαστε, πoιά είναι η μέθοδος;

Η «θεωρία» των εξαρτημένων αντανακλαστικών έφερε επανάσταση στον κόσμο της εκπαίδευσης ζώων και όχι μόνο.

Ο Παβλόφ, μελετώντας ζητήματα φυσιολογίας της πέψης και πειραματιζόμενος µε σκύλους επινόησε µια µέθοδο συγκέντρωσης και ακριβούς μέτρησης του παραγόμενου σιέλου κατά τη διαδικασία διατροφής του σκύλου. Αρχικά, η δράση των σιαλογόνων αδένων του σκύλου είχε ως εναρκτήριο σημείο τη στιγμή της εισαγωγής της τροφής στο στόµα του. Το σημαντικό ερέθισμα της τροφής διέγειρε το ενστικτώδες και έµφυτο ανακλαστικό του σιελισμού. Στη συνέχεια των πειραμάτων του ο Παβλόφ ανακάλυψε πως ορισµένα ερεθίσµατα, όπως ο ήχος των βηµάτων του διατροφέα που πλησίαζε ή ο ήχος ενός κώδωνα κατά την προσφορά της τροφής, ενεργοποιούσε από µόνος του την έκκριση σίελου µε τον ίδιο ακριβώς τρόπο που την ενεργοποιούσε η διατροφή. Με την επανάληψη του πειράµατος δηµιουργήθηκε ένα νέο ανακλαστικό, το οποίο προηγουµένως δεν υπήρχε, και ήταν το πλέον σηµαντικό στο πείραµα. Αυτός ο νέος τρόπος διασύνδεσης (συνειρµός) µεταξύ δύο ερεθισµάτων έγινε γνωστός ως εξαρτηµένο ανακλαστικό (conditioned reflex) και η διαδικασία ονοµάστηκε κλασική εξάρτηση. Μέσω αυτής της διαδικασίας επέρχεται σημαντική αλλαγή της συμπεριφοράς. Πηγή Wikipedia

Σας δίνω και ένα link που περιγράφει επαρκώς το πείραμα. Το πείραμα του Παβλόφ.

Οι Λύκοι

Υπάρχει και άλλο ένα πείραμα που μου κίνησε το ενδιαφέρον σε μια αγέλη πεινασμένων λύκων δώσανε κρέας εμποτισμένο με χημικά που προκαλούσαν εμετό. Οι λύκοι έβγαζαν τα σωθικά τους, για ώρες. Την επόμενη μέρα, όταν τους πρόσφεραν καθαρό κρέας από το ίδιο ζώο, κανένας τους δεν το πλησίαζε και όμως…πείναγαν.

Τέλος, αξίζει να γνωρίζετε το:

Το Πείραμα των 5 Πιθηκων

five-monkeys
Απλά, δείτε το εδώ.

Χρήστος Κούτσης
Εκπαιδευτής Σκύλων

Κράτα το

Κράτα το

Κράτα το