Tα σκυλιά του δρόμου είναι διαμάντια! – Προσωπικές Ιστορίες

/Tα σκυλιά του δρόμου είναι διαμάντια! – Προσωπικές Ιστορίες
Tα σκυλιά του δρόμου είναι διαμάντια! – Προσωπικές Ιστορίες2018-12-06T07:47:14+00:00

Αλεξανδρα-Δέρβα-ΚτηνίατροςΤα σκυλιά του δρόμου είναι διαμάντια!

Θεσσαλονίκη Νοέμβριος 2005. Μία ακόμη 24ωρη εφημερία στην κλινική. Η υποψήφια διδάκτωρ με ενημερώνει για τα περιστατικά που νοσηλεύονται. Σε ένα κλουβάκι, ένα κουταβάκι μαύρο με άσπρες πατούσες.

“Ψάχνει σπίτι!”, μου λέει η υπεύθυνη κτηνίατρος.

“Πω πω τι όμορφος! Πολύ θα ήθελα να το έπαιρνα αλλά δε γίνεται με τίποτα αυτή τη στιγμή….”, της απαντάω.

Έτσι όπως σε έχει αγκαλιά κι εσύ κοιτάζεις έξω από το παράθυρο, σου ψιθυρίζει συνωμοτικά: “Κάνε κάτι να σε πάρει!”

Και τότε, γυρνάς προς τη μεριά μου και μου ρίχνεις το πιο παραπονιάρικο κουταβίσιο βλέμμα που έχω δει ποτέ μου!!( κι έχω δει αρκετά!). Κάπως έτσι κατάλαβα από τη μία πόσο πονηρός ήσουν κι από την άλλη ότι μάλλον ήταν της μοίρας μας γραφτό!!

Το πρώτο βράδυ ήταν καταπληκτικό! Σου πήρα καινούργιο στηθόλουρο (ένα από τα πολλά που θα έτρωγες στη πορεία της ζωής σου!), σου έστρωσα μια φλοκάτη δίπλα στο καλοριφέρ κι εκεί σε βρήκα το πρωί. Ακούνητος! Σκέφτηκα : “Τι καταπληκτικό σκυλί βρήκα!Πάντα το έλεγα ότι τα σκυλιά του δρόμου είναι διαμάντια!”

Ακολούθησαν πολλές δύσκολες κι έντονες στιγμές. Ο βήχας σου που παρ’όλη την αντιβίωση δεν έλεγε να ηρεμήσει. Τα βράδια μετά τις ατελείωτες ώρες στην κλινική που γυρνούσα κι έβρισκα το σπίτι βομβαρδισμένο με αμέτρητες καταστροφές (η στιγμή που βρήκα τον ιμάντα του εξώφυλλου της μπαλκονόπορτας κομμένο από τα δόντια σου στην προσπάθειά σου να το ανοίξεις και να βγεις στο μπαλκόνι ήταν σοκαριστική!). Το πρώτο βράδυ που χιόνισε και τρελάθηκες από τη χαράσ ου χοροπηδώντας στο φρέσκο χιόνι!

Ζορίστηκες πολύ. Εσύ ήθελες χρόνο, χώρο κι εγώ δεν είχα να στα δώσω. Ζορίστηκα κι εγώ. Αλλά αν δεν υπήρχε κάποιος που να σε προσέξει όπως εγώ και να έχει χρόνο κι αυλή, τότε θα συνεχίζαμε να ζοριζόμαστε μαζί κι όπου έβγαινε!

Ευτυχώς κάποια στιγμή γυρίσαμε στην Αθήνα για δουλεία. Μέσω αυτής γνωρίσαμε τους δασκάλους σου ( τους οποίους ευγνωμονώ) κι έτσι κάπως αρχίσαμε να μπορούμε να συμβιώνουμε καλύτερα. Τα χρόνια πέρασαν με πολλές αλλαγές στη ζωή μας, το κέφι και η ζωηράδα σου αμείωτα! “ Πόσο χρονών είναι;”

“7,8,9,10,11 κ.ο.κ”

ημιαμος σκυλος Αλεξανδρα Δέρβα“Αλήθεια;;;Δε του φαίνεται!!!”

Χαρά εγώ η χαζομαμά. Δεν υπήρξε άνθρωπος στη ζωή μου που να μη σε συμπαθήσει. Όσο για τα παιδιά της οικογένειας, ανίψια , βαφτιστήρια όλα ρωτάνε “Τί κάνει ο Kουίκο;” . Κι εσύ πάντα τα υποδέχεσαι με κουνιστή ουρά κι ένα φιλί στα μούτρα!Είτε σου πατούσαν την ουρά επίτηδες (για να δοκιμάσουν τα όρια όλων μας γκρρρρ!!) είτε σε αγκάλιαζαν μέχρι να σε σκάσουν, εσύ το μόνο που έκανες ήταν να με κοιτάς με ένα βλέμμα τύπου “ Σώσε με μαμά!”

Οι αλλαγές στη ζωή μας συνεχίστηκαν. Τελευταία νομίζω περνάς καλύτερα καθώς δεν είμαστε οι δυο μας πια στο σπίτι.’Έχεις περισσότερη παρέα, περισσότερες βόλτες κι ένα “μπαμπά” που ως “μπαμπάς”σε κακομαθαίνει με χάδια, λιχουδιές και γλυκόλογα όπως σου αρμόζει.

Πριν λίγο καιρό πέρασες μια περιπέτεια υγείας που μας στεναχώρησε πολύ και μας υπενθύμισε ότι, ενώ το κέφι σου για παιχνίδι είναι αμείωτο, δυστυχώς ο χρόνος περνά και για σένα όπως και για εμάς. Έχοντας αφήσει πίσω μας εκείνο το διάστημα, αλλά χωρίς να το ξεχνάμε, και σχεδιάζοντας πια το κοινό μας μέλλον έχουμε μόνο μια ευχή για σένα : Να είσαι μαζί μας γερός για πολλά χρόνια ακόμη ώστε και τα δικά μας παιδιά να τα υποδέχεται μια κουνιστή χαρούμενη ουρά και μια γλυψιά στα μουτράκια!

Αλεξάνδρα Δέρβα – Κτηνίατρος
healthypets.gr