εκπαιδευση σκυλων Χρηστος Κουτσης φωτογραφια Maria E Sarris 3

Σκύλος στο σπίτι δεν μπαίνει,τέλος!

2,5 χρόνια πριν

– Μαμά θα φέρω σκύλο στο σπίτι!

– Ούτε να το διανοηθείς, σκύλος στο σπίτι δεν μπαίνει,τέλος!

Σε όλα όσα θυμάμαι από μικρή πάντα γυροφέρνει κ ένας σκύλος στην αυλή, ποτέ ο δικός μου σκύλος όμως. Θα ήταν της γιαγιάς, της ξαδέρφης,του ξαδέρφου, πάντα κάποιου άλλου! Ήταν όμως η διαφυγή μου,υπήρχε απλά ένα σκυλάκι να ασχοληθώ!!

Φτάνει λοιπόν η μέρα που ο Κόνορ έρχεται σπίτι! Χαζεύουμε με τον μπαμπά το μικρό κουτάβι να εξερευνά την αυλή μας και ξαφνικά ο μικρός έρχεται με ένα κόκκαλο στο στόμα ( κάποιος από όλους τους προηγούμενους ίσως το είχε κρύψει τόσο καλά που εμείς πολλά χρόνια μετά κ δεν είχαμε καταφέρει να το βρούμε) ο μπαμπάς με αυτό ενθουσιάζεται!!

Εγώ απλά τον κοιτούσα κ έλιωνα,στο πρώτο κιόλας λεπτό! Δεν με έχω ξαναδεί πιο χαρούμενη από την φωτογραφία στο αυτοκίνητο που τον πάω σπίτι!Από την πρώτη μέρα κοιμάται μαζί μου, μπαίνει στο σπίτι ήμαστε πάντα παρέα και η μαμά δεν έχει πρόβλημα!! Δεν ξέρω τι έχουν τα μάτια του και μας έχει καταφέρει όλους, αλλά σε κοιτάει κ δεν μπορείς να αρνηθείς το παραμικρό! Τον Κόνορ τον αγαπώ, είναι ίσως το πιο δυνατό σ’ αγαπώ που μπορώ να πω…

Με νοιάζουν τα πάντα για αυτόν, γυρνάω σπίτι νωρίτερα για να ήμαστε μαζί, η υγεία του, φοβάμαι μην πάθω κάτι γιατί θα στεναχωρηθεί, ανοίγω το φως μέσα στο βράδυ να δω αν είναι καλά και αν κοιμάται…θέλω να είναι χαρούμενος …και από όσα μπορώ να καταλάβω δείχνει να είναι! Τρέχει πάνω μου κάθε φορά που επιστρέφω ,σηκώνεται και αυτός κατά τη διάρκεια της νύχτας μου ρίχνει μια γλυψιά κ αλλάζει θέση ύπνου, με περιμένει να βγω απ το μπάνιο, μου κάνει παρέα όταν μαγειρεύω, με προστατεύει, γαυγίζει στη μαμά μου όταν μου θυμώνει! Η ζωή είναι στα απλά καθημερινά πράγματα κ εκεί ήμαστε μαζί, ίσως κάτι να έχουμε πετύχει αλλά σίγουρα έχουμε πολλά ακόμα!

ΚΟΝΟΡΑΚΟ Σ´ΑΓΑΠΩ!

Άντζη Ζάλη