Το Κουταβάκι της αγοράς

το κουταβακι της αγοραςΜικρό μου αρκουδάκι,

Αυτά τα Χριστούγεννα πέρα από τα μπισκότα και τις λιχουδιές (που έτσι κι αλλιώς θα διεκδικήσεις), αποφάσισα να σου γράψω αυτό το γράμμα. Μακάρι να μπορούσες να το διαβάσεις, ξέρω όμως πως όλα αυτά που νιώθω τα νιώθεις κι εσύ, γιατί εσύ ξέρεις να διαβάζεις εμένα…

Πέρασαν κιόλας 3 χρόνια από τότε που βρήκαμε ο ένας τον άλλον. Το “κουταβάκι της αγοράς”, έτσι σε αποκάλεσαν τα παιδιά που σε φρόντιζαν σε μια οικοδομή στην αγορά της Λήμνου. Ήσουν ταλαιπωρημένος και βρώμικος, όμως εγώ από την πρώτη στιγμή είδα ένα μικρό θησαυρό. Ίσα που χώραγες στη χούφτα μου, μια μικρή μαλλιαρή μπαλίτσα! Από εκείνη τη μέρα γίναμε αχώριστοι!

Τα μουντά πρωινά γέμισαν με χρώμα, γέμισαν με τα φιλιά που μου δίνεις για να ξυπνήσω. Γέμισαν γέλια και κυνηγητά όταν μου παίρνεις τις παντόφλες και τρέχεις επειδή δεν σηκώνομαι. Γέμισαν με βόλτες, καινούργιους φίλους, παιχνίδια και μικρά βρώμικα πατουσάκια στο πάτωμα.

Σ’ ευχαριστώ για όλες τις όμορφες στιγμές που μου έχεις χαρίσει. Για όλες τις σκανταλιές και τα κατορθώματα σου, για όλες τις φορές που με έφτασες στα όρια μου, ναι ακόμα κι αυτές τις στιγμές τις σκέφτομαι και χαμογελάω.
Σ’ ευχαριστώ για την φιλία σου, για την αφοσίωση σου, για την αγάπη σου.
Σ’ ευχαριστώ που με κοιτάς με αυτή την αστεία καρτουνίστικη φάτσα και με ένα μαγικό τρόπο μου φτιάχνεις τη διάθεση, ακόμα κι αν έχω μια κακή μέρα.
Σ’ ευχαριστώ που είσαι δίπλα μου, όταν είμαι χαρούμενη, λυπημένη, όταν είμαι αγουροξυπνημένη με ανακατωμένα μαλλιά, όταν είμαι φτιαγμένη κι έτοιμη να φύγω κι εσύ περιμένεις υπομονετικά να γυρίσω, πάντα εκεί πίσω από την πόρτα και με υποδέχεσαι με τόση χαρά και ενθουσιασμό σαν να σου χάρισαν τον κόσμο όλο!
Σ’ ευχαριστώ που μ’ αγαπάς γι’ αυτό ακριβώς που είμαι!

Δεν θα άλλαζα τίποτα απ’ όλα αυτά που έχουμε ζήσει, ούτε μια στιγμή! Ακόμα και όταν γαβγίζεις σε άλλα σκυλάκια και με κάνεις έξω φρενών, ακόμα και τότε σε θαυμάζω. Σε θαυμάζω γιατί δεν διστάζεις να δείξεις τα συναισθήματα σου, γιατί είσαι πάντα αληθινός!

Σ’ ευχαριστώ που γέμισες το σπίτι μας και τις καρδιές μας με τόση ζεστασιά!
Σ’ ευχαριστώ γιατί εκείνη τη μέρα δεν έσωσα εγώ εσένα αλλά εσύ εμένα. Μου έμαθες τι σημαίνει ανιδιοτέλεια, μου έμαθες πως δεν χρειάζεται κανείς πολλά για να είναι ευτυχισμένος, μου έμαθες να εκτιμάω τις μικρές χαρές της ζωής, μου έδειξες πως να γίνομαι πάλι παιδί!  Σ’ ευχαριστώ γιατί μέσα από σένα έγινα καλύτερος άνθρωπος!

Άννα Ποριάζη