Όταν η μουσική γίνεται φωνή για τον σκύλο – Ένα ευχαριστώ σε όσους βοήθησαν να ακουστεί

Δύο τραγούδια, μια διαφορετική προσέγγιση στη σχέση ανθρώπου και σκύλου και ένα μήνυμα που βρήκε χώρο σε ενημερωτικές ιστοσελίδες, μουσικά μέσα και κοινωνικά δίκτυα.

DOG’S MIND — ΑΡΘΡΑ

Όταν η μουσική γίνεται φωνή για τον σκύλο – Ένα ευχαριστώ σε όσους βοήθησαν να ακουστεί

Δύο τραγούδια, μια διαφορετική προσέγγιση στη σχέση ανθρώπου και σκύλου και ένα μήνυμα που βρήκε χώρο σε ενημερωτικές ιστοσελίδες, μουσικά μέσα και κοινωνικά δίκτυα.

← Όλα τα άρθρα

Έπειτα από είκοσι χρόνια επαγγελματικής ενασχόλησης με την εκπαίδευση σκύλων, έχω καταλήξει σε μια διαπίστωση που επαναλαμβάνω συχνά μέσα από τα άρθρα και τις εκπομπές μου: ο μεγαλύτερος κίνδυνος για τη σχέση ανθρώπου και σκύλου είναι να ξεχάσουμε τι πραγματικά είναι ο σκύλος, προσπαθώντας να τον μετατρέψουμε σε αυτό που εμείς θα θέλαμε να είναι.

Ζούμε σε μια εποχή όπου ο σκύλος βρίσκεται στο επίκεντρο μιας τεράστιας εμπορικής δραστηριότητας. Προϊόντα, υπηρεσίες, διαφημιστικές καμπάνιες και επικοινωνιακές στρατηγικές δημιουργούν μια εικόνα που συχνά απέχει από τη βιολογική του ταυτότητα και τις πραγματικές του ανάγκες.

Το μάρκετινγκ δεν είναι από τη φύση του κάτι αρνητικό. Όταν όμως χρησιμοποιείται για να δημιουργεί τεχνητές ανάγκες, να ενισχύει την υπερβολική εξανθρώπιση και να παρουσιάζει τον σκύλο ως προέκταση της ανθρώπινης προσωπικότητας, οφείλουμε τουλάχιστον να προβληματιστούμε.

Γιατί ο σκύλος δεν χρειάζεται να γίνει άνθρωπος για να αξίζει τον σεβασμό μας.

Χρειάζεται να του επιτρέψουμε να είναι σκύλος.

Δύο τραγούδια, μια διαφορετική μορφή επικοινωνίας

Με αυτή τη σκέψη αποφάσισα να αξιοποιήσω μια άλλη μεγάλη αγάπη της ζωής μου, τη μουσική.

Τα τραγούδια My Dog Is Not a Pet και Human Is the Only Stray δεν δημιουργήθηκαν για να εξυμνήσουν απλώς την αγάπη μας προς τους τετράποδους συντρόφους μας.

Δημιουργήθηκαν για να θέσουν ερωτήματα.

Το πρώτο επιχειρεί να αναδείξει τη βαθύτερη σχέση που μπορεί να αναπτυχθεί ανάμεσα στον άνθρωπο και τον σκύλο, πέρα από την ιδιοκτησία και την επιφανειακή συντροφικότητα.

Το δεύτερο αντιστρέφει την έννοια του αδέσποτου, θέτοντας ένα περισσότερο φιλοσοφικό ερώτημα: μήπως τελικά ο άνθρωπος είναι εκείνος που απομακρύνθηκε περισσότερο από τη φύση και τη θέση του μέσα σε αυτήν;

Δεν περιμένω από όλους να συμφωνήσουν με αυτές τις θέσεις. Η διαφωνία, όταν συνοδεύεται από σκέψη και επιχειρήματα, αποτελεί μέρος κάθε ουσιαστικού διαλόγου.

My Dog Is Not a Pet

Human Is the Only Stray

Ένα ευχαριστώ που θεωρώ απαραίτητο

Με ιδιαίτερη χαρά διαπίστωσα ότι αυτή η προσπάθεια βρήκε χώρο σε ενημερωτικές ιστοσελίδες, μουσικά μέσα και διαδικτυακές κοινότητες.

Θέλω λοιπόν να ευχαριστήσω δημόσια όλους όσοι αφιέρωσαν χώρο και χρόνο για να παρουσιάσουν, να αναδημοσιεύσουν ή να μοιραστούν αυτή την προσπάθεια.

Η σημασία αυτής της ανταπόκρισης για μένα δεν βρίσκεται στην προσωπική αναγνωρισιμότητα ή στην προβολή δύο μουσικών δημιουργιών.

Βρίσκεται στο ότι άνθρωποι και μέσα ενημέρωσης έδωσαν χώρο σε έναν προβληματισμό που θεωρώ ουσιαστικό για το μέλλον της σχέσης μας με τον σκύλο.

Και αυτό έχει μεγαλύτερη αξία από οποιονδήποτε αριθμό ακροάσεων.

Ο σεβασμός δεν χρειάζεται εξανθρωπισμό

Είναι καιρός να κατανοήσουμε ότι ο σεβασμός απέναντι σε ένα ζώο δεν μετριέται από το πόσο καταφέραμε να το κάνουμε να μοιάζει με εμάς.

Μετριέται από το πόσο κατανοούμε τη φύση του, τη συμπεριφορά του, τις ανάγκες και τα όριά του.

Ο σκύλος δεν είναι ένα άψυχο προϊόν που αποκτά αξία μέσα από τις ανθρώπινες επιθυμίες. Είναι ένας ζωντανός οργανισμός με δική του εξελικτική ιστορία, δικούς του μηχανισμούς επικοινωνίας και έναν μοναδικό τρόπο να αντιλαμβάνεται τον κόσμο.

Όσο περισσότερο τον προσαρμόζουμε στην εμπορικά κατασκευασμένη εικόνα του ιδανικού κατοικιδίου, τόσο κινδυνεύουμε να απομακρυνθούμε από αυτή την πραγματικότητα.

Και κανένα ακριβό προϊόν, καμία συγκινητική διαφήμιση και κανένα σύνθημα περί αγάπης δεν μπορούν να υποκαταστήσουν τη γνώση και τον πραγματικό σεβασμό.

Η μουσική ήταν απλώς ένας διαφορετικός δρόμος για να επικοινωνήσω αυτές τις σκέψεις.

Ευχαριστώ όσους βοήθησαν να ακουστούν. Όχι επειδή μίλησαν για εμένα, αλλά επειδή έδωσαν χώρο σε μια συζήτηση που αξίζει να συνεχιστεί.

Γιατί, τελικά, το ζητούμενο δεν είναι να αγαπήσουμε τον σκύλο περισσότερο για αυτό που φανταζόμαστε ότι είναι.

Είναι να μάθουμε να τον σεβόμαστε για αυτό που πραγματικά είναι.

Χρήστος Κούτσης


Μερικές από τις δημοσιεύσεις και τις αναφορές